Wat is gefaseerd samenwerken aan veiligheid?
In gezinnen of huishoudens waar de veiligheid in gevaar is, spelen vaak meerdere problemen tegelijk. Dit kan het lastig maken voor één professional om alles te overzien. De situatie is vaak complex en chaotisch, wat het moeilijk maakt om te bepalen waar je moet beginnen.
Een gestructureerde aanpak is essentieel. Het is belangrijk om samen met andere betrokkenen de problemen te ordenen, concreet te maken en prioriteiten te stellen. Vervolgens worden de problemen stap voor stap aangepakt. Dit vraagt om nauwe samenwerking tussen verschillende organisaties en sectoren, zoals zorg, civiele hulp, strafrecht en bestuur.
De aanpak ‘gefaseerd samenwerken aan veiligheid’ biedt een duidelijke werkwijze voor professionals die werken met gezinnen en huishoudens waar de veiligheid structureel in gevaar is. Het doel is om samen te zorgen voor een veilige en stabiele situatie waarin alle gezinsleden zich kunnen ontwikkelen.
De film en visie ‘gefaseerd samenwerken aan veiligheid’ beschrijft een aanpak in drie stappen: directe veiligheid, risicogestuurde zorg en herstelgerichte zorg.
Stap 1. Directe Veiligheid
De eerste stap richt zich op het snel verbeteren van de veiligheid. Samen met het betrokkenen, het netwerk en betrokken professionals wordt een veiligheidsplan gemaakt. Hierin brengen we concreet in kaart welke situaties onveilig zijn en wat de grootste risico’s zijn. Iedereen beoordeelt de veiligheid op een schaal van 1 tot 10. Dit helpt om inzicht te krijgen in de ernst van de situatie en prioriteiten te stellen.
Op basis van deze beoordeling worden afspraken gemaakt om de situatie veiliger te maken. Het doel is om binnen drie maanden een basisniveau van veiligheid te bereiken, waarbij de situatie een 6 krijgt op de veiligheidsschaal. Iedereen krijgt een taak die past bij zijn of haar mogelijkheden, van professionals tot het netwerk. Lukt dit niet? Dan wordt extra hulp ingezet, zoals ondersteuning van Veilig Thuis of de Raad voor de Kinderbescherming.
Stap 2. Risicogestuurde zorg
Als de directe veiligheid is verbeterd, kijken we naar de oorzaken van de onveiligheid. Dit kan gaan om problemen zoals financiële stress, psychische klachten of conflicten binnen het gezin. Samen met betrokkenen, netwerk en professionals pakken we deze problemen aan.
In deze fase werken we aan een stabiele situatie, waarbij de veiligheid ‘goed genoeg’ is. Dit betekent dat de situatie een 7 krijgt op de veiligheidsschaal. Regelmatige evaluaties zorgen ervoor dat de gemaakte afspraken blijven werken. Als de veiligheid opnieuw in gevaar komt, wordt er direct actie ondernomen. Dit kan variëren van extra ondersteuning tot juridische stappen.
Stap 3. Herstelgerichte zorg
De laatste stap richt zich op herstel. Dit is nodig om de gevolgen van geweld te verwerken en betrokkenen te helpen hun leven opnieuw op te bouwen. Denk aan het bieden van hulp bij traumaklachten, maar ook hulp bij het versterken van persoonlijke vaardigheden en maatschappelijke deelname, zoals werk of school.
In deze fase blijft de directe veiligheid een aandachtspunt. Als er opnieuw onveilige situaties ontstaan, worden passende maatregelen genomen. Het doel is om een gezonde en veilige omgeving te creëren waarin betrokkenen zich kunnen ontwikkelen en vertrouwen in elkaar kunnen opbouwen.